diff options
Diffstat (limited to 'Master/texmf-dist/doc/latex/isodoc/logoletter/typo.txt')
-rw-r--r-- | Master/texmf-dist/doc/latex/isodoc/logoletter/typo.txt | 70 |
1 files changed, 0 insertions, 70 deletions
diff --git a/Master/texmf-dist/doc/latex/isodoc/logoletter/typo.txt b/Master/texmf-dist/doc/latex/isodoc/logoletter/typo.txt deleted file mode 100644 index 70689cd1062..00000000000 --- a/Master/texmf-dist/doc/latex/isodoc/logoletter/typo.txt +++ /dev/null @@ -1,70 +0,0 @@ -Typografie wordt meestal toegepast om het doel en de inhoud van -een tekst te ondersteunen. Een tekst moet bijvoorbeeld prettig -leesbaar zijn. Daarom worden teksten in boeken en kranten vaak -uit een lettertype met schreef gezet, maar op het beeldscherm -juist vaak met een schreefloos lettertype zoals Verdana of Tahoma -opgemaakt. - -Voor een reclame- of waarschuwingsbord is het van belang dat -woorden opvallen door ze met felle kleuren te accentueren. In een -lange tekst wordt het juist als storend wordt ervaren wanneer er -vetgedrukte woorden uitspringen en wordt bij voorkeur cursivering -gebruikt om de lezer te attenderen. - -Ook met andere zaken die de leesbaarheid van een tekst beïnvloeden houdt -typografie zich bezig. Bijvoorbeeld het gebruik (doelgroep) en de -indeling van een pagina. De typograaf let op: -\begin{itemize} -\item de zetbreedte (regellengte): de breedte van een tekstblok -of kolom. De typograaf let daarbij op het maximum aantal tekens -of woorden per regel. Bij een tekst met te lange regels moet -het oog van de lezer namelijk een te grote afstandssprong maken -van het eind van de regel naar het begin van de volgende. In -het algemeen worden maxima gehanteerd van gemiddeld ca. 85 -tekens (inclucief spaties en leestekens) of van gemiddeld -twaalf woorden. - -\item de diverse lettergroottes (corpsen) en -soorten Door een -combinatie daarvan (naast o.a. kleurgebruik) kan de typograaf de -diverse tekstelementen visueel onderscheidend maken en daarmee -de inhoudelijke hiërarchie goed visualiseren en ordenen. -Letterfamilies bestaan uit diverse lettersoorten, meestal -minimaal romein (normaal), vet, cursief en vet-cursief. Er zijn -ook uitgebreide letterfamilies, die dan bijv. als extra -lettersoort vet-cursief, halfvet, extra vet, versmald en -verbreed hebben. - -\item de interlinie: het wit tussen twee regels. - -\item de regelafstand: de grootte van de letter (het korps) -opgeteld bij de grootte van de interlinie. (Voorbeeld: corps 10 -punt + 4 punt interlinie geeft een regelafstand van 14 punt.) - -\item de woordspaties: het wit (de ruimte) tussen twee woorden. -\item de letterspatiëring: het wit tussen de letters onderling -\item de leestekens -\item de gebruikte letterfamilie(s) (lettertypen). -\item het vaste (verticale) tussenwit (bij meerdere kolommen) -\item het bijeenblijven van inhoudelijke eenheden -\item het bijeenblijven van inhoudelijke eenheden -\end{itemize} -Om een bekend voorbeeld te geven: de staartregel van een alinea -die niet alleen boven aan een pagina mag staan (het zgn. -'hoerenjong'). Zo bestaat er o.a. ook de 'wees' of de 'weduwe' -(uit het engels: the 'widow'). Deze termen staan beiden voor de -eerste regel van een alinea die alleen staat onderaan een pagina. - -Voor woordenboeken of kranten,\footnote{en wat u nog maar zelf -kunt bedenken...} waar ruimte schaars is, worden er opzettelijk -smalle lettertypen uitgezocht, waardoor het papier efficiënter -benut kan worden. De marges worden dan uiteraard ook klein -gehouden. Een voorbeeld is de Lexicon (Bram de Does, 1992), die -wordt gebruikt in de krant NRC Handelsblad en het woordenboek de -Dikke Van Dale. - -Sommige aspecten en gewoontes van de typografie zijn universeel: -te lange regels, te weinig interlinie en te kleine woordspaties -lezen niet prettig. Andere gewoontes zoals het gebruik van -aanhalingstekens en gedachtestreepjes verschillen van tijd tot -tijd en van land tot land en daarbinnen nog weer van publicatie -tot publicatie. |